ΤΣΑΚ ΝΟΡΙΣ

Αρκετά με τα ανέκδοτα για τον Chuck Norris. Ναι, ναι, τα έχουμε ακούσει όλα αυτά. Ο Chuck Norris

μπορεί να κάνει προσπέραση στο καρουζέλ

μπορεί να δει το 60 minutes σε δέκα λεπτά

μπορεί να τετραγωνίσει τον κύκλο

μπορεί να φτιάξει κύκλο με μόλις 300 μοίρες

έχει μετρήσει ως το άπειρο - δύο φορές

δεν φοράει ρολόι, γιατί ΑΥΤΟΣ αποφασίζει τι ώρα είναι.

Και εσείς, όλα αυτά, πιθανότατα, τα έχετε ακούσει. Ας μιλήσουμε, όμως, σήμερα, για τον Chuck λίγο πιο σοβαρά. Έχουμε ξαναπεί πως ο Chuck ανήκει στην ομάδα των παραδοσιακών Αμερικανών που αγωνίζονται για τη διατήρηση των ιδεωδών της πατρίδας και του Χριστιανισμού. Μάχεται υπέρ των παραδοσιακών αξιών και πολεμά κατά της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Όχι με στριφογυριστές κλοτσιές ( roundhouse kicks ) και ειδικές λαβές του Chun Kuk Do, της πολεμικής τέχνης που δημιούργησε. Αλλά με συγγραφή άρθρων, με συμμετοχή σε φόρα, με  ποικίλες δράσεις, δρώντας σαν πολιτικός ακτιβιστής. Έχει γυρίσει και μια χριστιανική ταινία, την οποία παρουσιάσαμε.

Βέβαια, ο Chuck Norris δεν ήταν πάντα έτσι. Ανατράφηκε, βέβαια, σε χριστιανικό περιβάλλον, όμως πλησίασε περισσότερο τον Χριστό κάπου το 1995. Και από τότε, όπως λέει ο ίδιος, άλλαξε η ζωή του. « Παλιά ενδιαφερόμουν μόνο για τον εαυτό μου, όλα περιστρέφονταν γύρω από εμένα, ήμουν εγώ, εγώ, ο εαυτός μου. Μετά είδα πως πρέπει να νοιάζομαι για όλο τον κόσμο, για μας », λέει σε συνεντεύξεις του. Στο τελευταίο αυτοβιογραφικό του έργο εξετάζει πολλά απ’ τα περιστατικά του βίου του μέσα από ένα χριστιανικό πρίσμα και εκφράζει μια διάθεση μεταμέλειας για πολλά λάθη που έκανε στην προσωπική του ζωή. Και τονίζει πώς ο Χριστός έδωσε νόημα στη ζωή του. Ακόμη, ο Norris συνεισφέρει σε πολλά φιλανθρωπικά ιδρύματα, όπως π.χ. το « Κάνε μια ευχή » και το Vijay Amritraj Foundation, δίνοντας χρήματα ή συμμετέχοντας σε δραστηριότητες για την συγκέντρωση χρημάτων.

Το πιο σημαντικό, όμως, είναι πως ο Chuck δηλώνει χριστιανός. Και ενεργεί δημόσια ως τέτοιος. Και αγωνίζεται κατά της αποχριστιανοποίησης της κοινωνίας.

Εμείς θα αναφερθούμε στις κυριότερες πτυχές αυτής της ομολογιακής του παρουσίας.

Ο Τσακ Νόρις υπέρ του μαθήματος των θρησκευτικών και της παρουσίας του  Χριστιανισμού στις δημόσιες υποθέσεις

Μια απ’ τις πιο διάσημες σχετικές δράσεις του Τσακ Νόρρις είναι η ενεργή συμμετοχή του στην προσπάθεια του Εθνικού Οργανισμού για τη Διδασκαλία της Βίβλου στα δημόσια σχολεία. Ο Τσακ Νόρις γύρισε κάποια βίντεος, όπου υποστηρίζει αυτόν τον Οργανισμό και καλεί τους Αμερικάνους να ενεργήσουν οι ίδιοι για τη διδασκαλία της Βίβλου στα σχολεία της περιοχής τους. Η παρέμβαση του Τσακ Νόρις προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση και σχόλια του τύπου « Ο Τσακ Νόρις δίνει μια στριφογυριστή κλοτσιά στον χωρισμό Εκκλησίας και κράτους ». Ο ίδιος εφαρμόζει για τα παιδιά του το λεγόμενο « Home Schooling », μια εναλλακτική πρόταση εκπαίδευσης που υπάρχει στην Αμερική, όπου το παιδί παρακολουθεί τα μαθήματα στο σπίτι του και στη συνέχεια δίνει εξετάσεις. Όσο η εκπαίδευση απομακρύνεται απ’ τα εθνικά και θρησκευτικά ιδεώδη, τόσο περισσότεροι παραδοσιακοί Αμερικανοί επιλέγουν αυτή την εκπαιδευτική διαδικασία.

Μέχρι το 1963 η ΒΙΒΛΟΣ διδασκόταν στα σχολεία της Αμερικής. Σήμερα, στην Αμερική το μάθημα των Θρησκευτικών δεν υπάρχει στο επίσημο πρόγραμμα διδασκαλίας του Υπουργείου. Υπάρχουν, βέβαια, τα θρησκευτικά σχολεία, όπου διδάσκονται τα Θρησκευτικά και μάλιστα επί πολλές ώρες, με συχνό εκκλησιασμό και υποχρεωτική συμμετοχή των μαθητών σε διάφορες θρησκευτικές τελετές. Πιο γνωστά είναι τα καθολικά σχολεία, τα σχολεία των ευαγγελικών προτεσταντών αλλά και των παραδοσιακών Εβραίων. Τέτοια σχολεία, βέβαια, υπάρχουν σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Είναι χαρακτηριστικό πως όλοι, σχεδόν, οι πολιτικοί της Γαλλίας, ακόμη και οι αριστεροί, φοίτησαν σε καθολικά σχολεία, που φημίζονται για την οργάνωση και την ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχουν. Γι’ αυτό και στην άθεη Γαλλία υπάρχει το κίνημα για την επιστροφή της διδασκαλίας των θρησκευτικών στα σχολεία, ενώ ακόμη και αριστεροί πολιτικοί έχουν δηλώσει πως η διδασκαλία των θρησκευτικών τους ωφέλησε ( πολλά σχετικά στοιχεία έχει παρουσιάσει ο Κωνσταντίνος Χολέβας σε άρθρο του ).

Βέβαια, στην Αμερική η διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών παρουσιάζει δυσχέρειες, αφού οι Η.Π.Α. εμπεριέχουν πολυάριθμες θρησκευτικές κοινότητες. Όμως, ο Χριστιανισμός είναι η κυρίαρχη θρησκεία, γι’ αυτό και υπάρχουν και εκεί κινήσεις για γενική διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών σε όλα τα σχολεία. Ο Εθνικός Οργανισμός για τη Διδασκαλία της Βίβλου στα σχολεία προώθησε την εισαγωγή του μαθήματος των θρησκευτικών στην εκπαιδευτική διαδικασία στα πλαίσια της διδασκαλίας επιλεγομένων μαθημάτων και ανάπτυξης σχολικών δραστηριοτήτων. Το 93% των σχολείων, όπου έγινε πρόταση για την εισαγωγή της διδασκαλίας της Βίβλου, αντοποκρίθηκε θετικά. Τα περισσότερα παιδιά που συμμετείχαν, ζήτησαν να συνεχιστεί η διδασκαλία της Βίβλου και το επόμενο έτος. Και, γενικά, η όλη κίνηση προχωρά μια χαρά. Στην Αμερική η Βίβλος ξαναμπαίνει στις σχολικές αίθουσες.

Σ’ αυτή την προσπάθεια θέλησε να συνεισφέρει και ο Τσακ Νόρις, που δεν αδιαφορεί για τα τεκταινόμενα στην Δημόσια Εκπαίδευση. Ο Τσακ μελέτησε τα κείμενα των Ιδρυτών Πατέρων της Αμερικής και διεπίστωσε πως οι περισσότεροι εξ αυτών ήθελαν να διδάσκεται η Βίβλος στα σχολεία. Επίσης, διεπίστωσε πως η διδασκαλία της Βίβλου είναι νόμιμο και συνταγματικό δικαίωμα των Αμερικανών πολιτών.

Έτσι, έγραψε σχετικά άρθρα, όπου υποστηρίζει πως η Βίβλος επηρέασε την Αμερική περισσότερο από κάθε άλλο κείμενο και γύρισε σχετικά διαφημιστικά βίντεος. Σ’ αυτά επιχειρηματολογεί υπέρ της διδασκαλίας της Βίβλου και καλεί τους πολίτες να ενεργήσουν, ώστε με τη βοήθεια του Εθνικού Οργανισμού για τη Διδασκαλία της Βίβλου στα Σχολεία, να μπει το μάθημα των Θρησκευτικών και στο σχολείο της γειτονιάς τους.

Δείτε κάποια από αυτά τα διαφημιστικά βίντεος. 

Ο Τσακ Νόρις κατά του γάμου των ομοφυλοφίλων και της θετικής αντιμετώπισης της ομοφυλοφιλίας στην εκπαίδευση

Ο Τσακ Νόρις υπήρξε ένα απ’ τα πρώτα μέλη της βιομηχανίας του θεάματος που υποστήριξε την εισήγηση για απαγόρευση του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων ( Proposition 8 ) στην πολιτεία της Καλιφόρνια. Τον Οκτώβριο του 2008 δήλωσε την υποστήριξή του στη σχετική εισήγηση ( Proposition 8 ) και την αντίθεσή του στο γάμο των ομοφυλοφίλων. Μάλιστα, τόνισε τις επιπτώσεις που θα είχε η νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλοφίλων στην εκπαίδευση. Οι καθηγητές θα ήταν υποχρεωμένοι να ανέχονται ή και να διδάσκουν την ομοφυλοφιλία. Ο Τσακ αντιτάχθηκε δυναμικά στην πολιτική ανοχής της ομοφυλοφιλίας στα δημόσια σχολεία. Και δήλωσε ευθαρσώς πως ο γάμος ήταν είναι και θα είναι η ένωση ενός άνδρα και μιας γυναίκας.

Ο Τσακ Νόρις για μια χριστιανική βιομηχανία του θεάματος

Ο Τσακ Νόρις αγωνίζεται για την παραγωγή και προβολή χριστιανικών ταινιών.

Έτσι, βοήθησε στην προώθηση της ταινίας « Τhe Passion » του Μελ Γκίμπσον.

Σε συνέντευξή του δήλωσε: « Ήμουν ο μοναδικός διάσημος ( celebrity ) που προώθησε την ταινία, χωρίς να παίζει σ’ αυτήν. Στο Χόλυγουντ όλοι φοβόντουσαν να πουν κάτι θετικό για την ταινία, αλλά εγώ πήγα στο σόου “ Hannity and Colmes ” και σε πολλές άλλες τηλεοπτικές εκπομπές και μίλησα τονίζοντας με έμφαση πόσο σημαντική ήταν αυτή η ταινία ».

Ο Τσακ Νόρις ασχολείται και με την παραγωγή χριστιανικών παραγωγών. Έπεισε τους παραγωγούς του Walker, Texas Ranger, να του επιτρέψουν να κάνει ένα επεισόδιο βασισμένο στη χριστιανική πίστη. Οι παραγωγοί ήταν απρόθυμοι αλλά, τελικά, του το επέτρεψαν, με τον όρο, αν το επεισόδιο δεν αποσπάσει υψηλή τηλεθέαση, να μην επαναλάβει το εγχείρημα. Το επεισόδιο μπήκε – για πρώτη φορά – στα δέκα προγράμματα με την καλύτερη τηλεθέαση. Με την άδεια του καναλιού ο Τσακ Νόρις γύρισε μια ολόκληρη σειρά 17 επεισοδίων με θέμα την πίστη. Μάλιστα, κέρδισε γι’ αυτά τα επεισόδια και το « Εpiphany Award », ως το καλύτερο χριστιανικό πρόγραμμα του έτους.

Πρόσφατα, έπαιξε στην ταινία Bells of Innocence, μια χριστιανική ταινία την οποία παρουσιάσαμε σε άλλη ανάρτηση. Παραγωγός της ταινίας ήταν ο γιος του, Mike Norris, ενώ έπαιζε και μια εγγονή του ( στο ρόλο της Γκάμπυ ). Ο Μike Norris ασχολείται με την παραγωγή χριστιανικών ταινιών. Αποφάσισε να μπει στην όλη διαδικασία με την προτροπή του Ed Cole του Christian Men’ s Network, ο οποίος, πριν πεθάνει, τον έχρισε διάδοχό του.

Ο Τσακ Νόρις θεωρεί πως το Χόλυγουντ βλέπει μάλλον θετικά την ευθαρσή παραδοσιακή στάση του. « Νομίζω πως με θαυμάζουν. Ξέρουν από πού προέρχομαι και πιστεύω πως εκτιμούν το γεγονός πως δεν παραιτούμαι από τις αρχές μου », δήλωσε σε συνέντευξή του.

Πάντως, προφανώς, δεν έχει και την καλύτερη άποψη για το Χόλυγουντ, το οποίο θεωρεί διεφθαρμένο, αφού, όπως θα δείτε παρακάτω, δηλώνει σε συνέντευξή του πως το να μπαίνεις στους κυβερνητικούς κύκλους της Ουάσιγκτον, είναι σα να μπαίνεις στο Χόλυγουντ. 

Ο Τσακ Νόρις κατά των εκτρώσεων

O Τσακ Νόρις μετά την εκλογή του Ομπάμα δημοσίευσε μια, πραγματικά, καταπληκτική ανοικτή επιστολή στον Aμερικανό Πρόεδρο με τον εντυπωσιακό τίτλο « Ομπάμα, τώρα δουλεύεις για μένα ». Ο Τσακ Νόρις με θάρρος του υποδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να κυβερνήσει και οι παρατηρήσεις του είναι οξυδερκείς. Τον προτρέπει να χρησιμοποιεί και να επικαλείται το σύνταγμα, να κυβερνήσει λιγότερο αριστερά και περισσότερα κεντρώα, και να προστατεύσει τις ζωές των Αμερικανών, σταματώντας και την πρακτική των εκτρώσεων. Γράφει χαρακτηριστικά: « Προστάτεψε τις ζωές των Αμερικανών. Ο Τόμας Τζέφερσον έγραψε το 1809: “ H φροντίδα για την ανθρώπινη ζωή και ευτυχία, και όχι η καταστροφή τους είναι η πρώτη και μοναδική αυθεντική επιδίωξη μιας καλής διακυβέρνησης ”. Αυτοί είναι δυνατοί και διαφωτιστικοί λόγοι. Βέβαια, ένας τέτοιος ρόλος καθιερώθηκε και διασφαλίστηκε στο θεμελιώδες δομικό κείμενο του έθνους μας, τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας… Ειλικρινά, αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο εκπλήσσομαι που ένας άνδρας σαν εσένα, που κηρύττει πως αγωνίζεται για τις μειονότητες, δεν θα αναγνώριζε την ξεκάθαρη αξία μιας ανθρώπινης ζωής στη μήτρα. Ο ομοσπονδιακός νόμος δεν θα έπρεπε να ορίζει τη θυσία μιας ανθρώπινης ζωής για την προτίμηση κάποιας άλλης. Και οι δύο ζωές θα έπρεπε να προστατεύονται. Διαφορετικά, τί σημασία έχουν τα λόγια που είπε ο Τζέφερσον το 1809; Σαν Πρόεδρος, καλείσαι να προστατεύεις και να μην καταστρέφεις την ανθρώπινη ζωή. Είναι η “ πρώτη και μοναδική αυθεντική επιδίωξη μιας σωστής διακυβέρνησης ” ». 

Ο Τσακ Νόρις κλείνει την επιστολή θυμίζοντας στον Ομπάμα: « Όλη η χώρα σε παρακολουθεί. Εγώ, ειδικά, σε παρακολουθώ ». Και υπογράφει ως « ένας απ’ τα τριακόσια εκατομμύρια αφεντικά σου, Τσακ Νόρις ». Αμέ!

Πολλοί μπορεί να διαβάζετε με δυσπιστία αυτή την ανάρτηση. Και, για να πούμε την αλήθεια, κι εγώ με δυσπιστία ξεκίνησα να την γράφω. Ο Τσακ Νόρις πολιτικός ακτιβιστής; Κι όμως! Άρθρο τέτοιου στυλ, σπάνια, θα βρεις στις ελληνικές εφημερίδες. Οι περισσότεροι αρθρογράφοι, απλά, λιβανίζουν τους διάφορους πολιτικούς ή ασκούν κριτική χωρίς τόλμη, χωρίς νεύρο, χωρίς μαγκιά, χωρίς ψυχή. Υπάρχουν, βέβαια, εξαιρέσεις, αλλά λίγες. Και, ξαφνικά, βλέπεις, τον action film performer, Black Belt patriot Τσακ Νόρις να λέει στον Αμερικανό Πρόεδρο « Ομπάμα, τώρα δουλεύεις για μένα », να κάνει ορθές πολιτικές παρατηρήσεις και προτάσεις, να ασκεί κριτική, να τον προειδοποιεί πως τον παρακολουθεί και να υπογράφει ως « ένας απ’ τα τριακόσια εκατομμύρια αφεντικά σου ». Ναι το είδαμε κι αυτό! Και δεν είναι Chuck Norris Fact!    

Αργότερα, ο Τσακ Νόρις στηλίτευσε την προώθηση των εκτρώσεων μέσα απ’ το πρόγραμμα υγείας του Ομπάμα, που όχι απλά διευκόλυνε αλλά προωθούσε την πρακτική των εκτρώσεων.

Ο Τσακ Νόρις σε διάφορες εκπομπές μιλά για την χριστιανική ταυτότητα της Αμερικής και για διάφορα πολιτικά θέματα

Παρουσίαση του βιβλίου « Black Belt Patriotism. How to reawaken America

 Αυτό το βιβλίο του Chuck Norris είναι κάτι σαν ιδεολογικό μανιφέστο. Σ’ αυτό ο Νορρις υποστηρίζει πως η Αμερική έχει απομακρυνθεί απ’ τις χριστιανικές της ρίζες και το όραμα των Iδρυτών Πατέρων και πως πρέπει να αλλάξει πορεία και να επιστρέψει στις παραδοσιακές αξίες. Στην παρακάτω συνέντευξή του για την προώθηση του βιβλίου αναφέρει διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα.

Παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα απ’ τη συνέντευξη σε μετάφραση

« Πρέπει να αποκαταστήσουμε την ηθική και την υπευθυνότητα. Πρέπει να επανέλθουμε στο σωστό δρόμο. Οι Ιδρυτές Πατέρες της Αμερικής είχαν ένα όραμα για την Αμερική, δεν ήθελαν  να διαφθαρεί απ’ την απληστία και την εξουσία. Πολλοί απ’ τους πολιτικούς μας έχουν πέσει σ’ αυτή την παγίδα της απληστίας και της απόλυτης εξουσίας. Αυτό πρέπει να το ανατρέψουμε...

Εμείς ο λαός πρέπει να πάρουμε στα χέρια μας την χώρα… Πρέπει να έχουμε ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα. Ένα παράδειγμα. 13 τρισεκατομμύρια δολάρια υπάρχουν σε λογαριασμούς οφ σορ εταιριών, όπου οι πολύ πλούσιοι κρύβουν τα χρήματά τους. Αυτά να επιστραφούν στους Αμερικάνους… Να γίνουν δουλειές και ανάπτυξη για τους πολίτες. Δίκαιο φορολογικό σύστημα… Να διαχειρίζονται οι πολίτες τα χρήματα, και όχι οι πολιτικοί γιατί αυτοί τα διαχειρίζονται πολύ άσχημα. 

Ένα απ' τα αγαπημένα μου αστεία ( Chuck Norris Fact ) είναι αυτό που λέει πως η Αμερική δεν είναι Δημοκρατία αλλά Τσακτατορία ( not a Democracy but a Chucktatorship). Αν αυτό ήταν αλήθεια θα έκανα το εξής. Θα πήγαινα στην Ουάσιγκτον και θα έβαζα όλους τους πολιτικούς σε σειρά. Μετά θα έπαιρνα τον Ron Paul, που πιστεύεται πως είναι ένας απ' τους πιο έντιμους πολιτικούς στην Αμερική και θα του έλεγα: Ρον, δείξε μου ποιός είναι τίμιος και ποιός είναι διεφθαρμένος. Θα πηγαίναμε δίπλα δίπλα και θα μου έλεγε: Αυτός είναι τίμιος, αυτός είναι τίμιος, αυτός είναι διεφθαρμένος. Αμέσως, θα έλεγα στο διεφθαρμένο ΑΠΟΛΥΕΣΑΙ. Και αν δεν παραιτούνταν θα τον έπιανα και θα τον έπνιγα μέχρι να μείνει αναίσθητος και θα τον πετούσα στην άκρη ».

Μια χαρά δεν τα λέει ο Τσακ;

Παρουσίαση του βιβλίου « Τhe official Chuck Norris Book » με τα 101 αγαπημένα αστεία του Τσακ Νόρις

Ο Chuck Norris έγραψε αυτό το βιβλίο για να ψυχαγωγηθεί λίγο, αφού κάθε εβδομάδα γράφει πολιτικά άρθρα στο WeekNet Daily και μετά τη συγγραφή του Black Belt Patriotism αισθανόταν πως έπρεπε να ελαφρύνει λίγο τη διάθεσή του. Στο βιβλίο και στα αστεία σχετικά με τον Τσακ Νόρις αναφερόμαστε και παρακάτω. Σ’ αυτό το σημείο θα περιοριστούμε να δούμε τα πολιτικά σχόλια του Norris. Το BLOG μας δεν ασχολείται με την πολιτική. Ασχολείται σε κάποιες περιπτώσεις με τη σχέση πολιτικής και Χριστιανισμού. Πάντως, αποφασίσαμε να παραθέσουμε τα σχόλια του Νόρρις σ' αυτή τη συνέντευξη, καθώς μας δίνει μια εικόνα για το πώς είναι τα πολιτικά πράγματα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Παραθέτουμε αποσπάσματα από τη συνέντευξη σε μετάφραση.

Δημοσιογράφος: Δεν είσαι χαρούμενος με την κατεύθυνση της χώρας.

Τσακ: Όχι. Αισθάνομαι ότι είμαι σ’ έναν εφιάλτη και δεν μπορώ να ξυπνήσω. Έχω λύσεις…

Δημοσιογράφος: Γιατί δεν κατεβαίνεις στην πολιτική; Να μια λύση. Γιατί δεν κατεβαίνεις για κυβερνήτης του Τέξας;

Τσακ: Θα σου πω γιατί. Γιατί, θα καθόμουν απέναντί στον αντίπαλό μου και ο αντίπαλός μου θα προσπαθούσε να προσβάλλει τον χαρακτήρα μου και εγώ δεν θα μπορούσα να συγκρατηθώ. Θα πεταγόμουν απέναντι και θα τον άφηνα αναίσθητο.

Δημοσιογράφος: Έλα τώρα, έχεις περισσότερο αυτοέλεγχο.

Τσακ: Όχι, δεν έχω. Εκνευρίζομαι εύκολα. Ήταν δύσκολο και στη βιομηχανία του θεάματος. Στην πολιτική θα σκότωνα. Άλλωστε, δεν μπορείς να αλλάξεις κάτι στο σύστημα. Μ’ όλους αυτούς τους γερουσιαστές…

Δημοσιογράφος: Διαφωνώ με σένα Τσακ. Μπορείς.

Τσακ: Μα πώς; Θα έπρεπε να αφήσω αναίσθητους όλους τους Δημοκρατικούς.

Δημοσιογράφος: Αυτό θα ήταν μια καλή αρχή! Όπως λέμε για τους δικηγόρους « Τί είναι πενήντα δικηγόροι στον πάτο της θάλασσας ».

Τσακ: ( λέει τα σχετικά με την Τσακτατορία )

Δημοσιογράφος: Μου αρέσει ο Ρον Πωλ, είναι τρελός.

Τσακ Νόρις:  Γι' αυτό μου αρέσει, γιατί είναι τρελός.

Δημοσιογράφος: Δε νομίζεις πως και τα δύο κόμματα είναι περίπου το ίδιο;

Τσακ: Είμαι πολύ απογοητευμένος γιατί οι Ρεπουμπλικάνοι είχαν την πλειοψηφία στη γερουσία και τα θαλάσσωσαν...

Δημοσιογράφος: Ο Ρον Πόλ είναι φιλελεύθερος. Και ο Ρέιγκαν είχε πει.. και εγώ είμαι συντηρητικός τύπου Ρέιγκαν, οι περισσότεροι νομίζουν πως είμαι Ρεπουμπλικάνος αλλά εγώ είμαι συντηρητικός.

Τσακ: Κι εγώ το ίδιο.

Δημοσιογράφος: Ο Ρέιγκαν είχε πει το 75 πως χρειαζόμαστε είτε ένα τρίτο κόμμα είτε ένα αναγεννημένο δεύτερο κόμμα ( Ρεπουμπλικάνων ). Πρέπει να επιστρέψουν στις συντηρητικές τους ρίζες. Γιατί έχασαν τον δρόμο τους. Τους τύλιξε αυτό το ήθος της Ουάσιγκτον.

Τσακ Νόρις: Συμβαίνει αυτό. Μπαίνουν μέσα και τους απορροφά το σύστημα. Είναι σαν να μπαίνεις στο Χόλυγουντ. Μπαίνεις με δυνατό θρησκευτικό αίσθημα και πιάνεσαι σ’ αυτή την παγίδα της δόξας και του πλούτου και το επόμενο λεπτό έχεις απομακρυνθεί απ’ την πίστη σου »….

( Σημείωση: O Ρον Πολ έχει εκφραστεί κατά των πολέμων της Αμερικής, κατά του τραπεζικού συστήματος, του συστήματος φορολόγησης κ.τ.λ.. Συνδυάζει θέσεις και των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικάνων κατά ένα πολύ ενδιαφέροντα τρόπο ).

Ο Τσακ Νόρις ως συγγραφέας ειδικής στήλης με θέματα πολιτικού και θρησκευτικού περιεχομένου

Και, βέβαια, o Τσακ Νόρις γράφει, συχνά, άρθρα. Και, μάλιστα, ωραία άρθρα. Ναι, ναι, δεν είναι ανέκδοτο. O Chuck γράφει μια χαρά αρθράκια. Βέβαια, – για να κάνουμε και λίγο χιούμορ ,  οι κακές γλώσσες λένε πως « ο Τσακ Νόρρις δεν γράφει. Οι λέξεις μαζεύονται μόνες τους και μπαίνουν σε τάξη από φόβο ». Όμως, αυτά είναι κακίες.

Και, σοβαρά τώρα, ο τύπος ξέρει να γράφει. Γράφει σωστά, τεκμηριώνει τις απόψεις του, χρησιμοποιεί ρητορικά σχήματα. Στα άρθρα του αναφέρεται στη χριστιανική ταυτότητα της Αμερικής, στα θέματα που προαναφέραμε και σε άλλα θέματα πολιτικής φύσης. Επίσης, σχολιάζει και την πολιτική επικαιρότητα υπό ένα μάλλον συντηρητικό πρίσμα.

Ένα άρθρο του αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε σήμερα. Το άρθρο του εξετάζει το θέμα των χριστιανικών θεμελίων του Αμερικανικού έθνους. Σε μια εποχή που κοσμικοί άθρησκοι Αμερικάνοι πολεμούν ανοιχτά τον Χριστιανισμό στις H.Π.Α., ο Chuck Norris θέλει να δώσει το δικό του μήνυμα.

(  Εμείς απ’ τη μεριά μας πρέπει να σημειώσουμε πως οι παραδοσιακοί Αμερικάνοι υπερβάλλουν, συχνά, καυχώμενοι για την Χριστιανική τους Παράδοση. Όμως, δεν θα πρέπει να αμφισβητείται πως η Αμερική ξεκίνησε σαν ένα χριστιανικό έθνος. Αυτό είναι γεγονός. Ωστόσο, καθιερώθηκε ένα σύστημα χωρισμού Θρησκείας και Κράτους, γιατί υπήρχαν πολλές ομολογίες στην Αμερική. Βέβαια, ο Χριστιανισμός είναι βασικό στοιχείο του Αμερικάνικου πολιτισμού. Και στην πράξη υπάρχει σχέση κράτους και θρησκείας. Σε κάποια θέματα οι Αμερικανοί δείχνουν εξαιρετικά θρήσκοι. Π.χ. τα συνέδρια για την εκλογή των υποψηφίων προέδρων ανοίγουν, συνήθως, με προσευχή και ευλογία από κάποιο πάστορα. Είναι χαρακτηριστικό πως η πρώτη μέρα των εκλογών για την ανάδειξη του υποψηφίου των Δημοκρατικών στις προηγούμενες εκλογές, όπου αναδείχθηκε ο Ομπάμα, ήταν ολόκληρη αφιερωμένη στην προσευχή. Επίσης, οι Πρόεδροι, συχνά, χρησιμοποιούν σε ομιλίες τους χωρία από τη Βίβλο κ.ο.κ., ενώ το ποσοστό εκκλησιασμού είναι εξαιρετικά υψηλό και η αθεΐα σχεδόν ανύπαρκτη. Το θέμα είναι, βέβαια, ευρύτατο, έχει πολλές παραμέτρους και αξίζει να αναφερθούμε, εκτενέστερα, σ’ αυτό σε άλλη ανάρτηση ).

Τώρα, διαβάστε το άρθρο του Chuck.

Είναι η Αμερική ένα χριστιανικό έθνος;

Ένα άρθρο απ’ τον Chuck Norris.

« Είναι ένα ερώτημα που προξενεί φόβο στον κοσμικό προοδευτικό. Προκαλεί ανατριχήλα στη ραχοκοκαλιά ενός σκεπτικιστή. Τραντάζει συθέμελα τις συνειδήσεις των μαχητών της κουλτούρας. Ξεσηκώνει κατ’ ευθείαν θυμό στις καρδιές των ανταγωνιστών του Χριστιανισμού. Είναι η Αμερική ένα χριστιανικό έθνος; Οι ιδρυτές της χώρας μας οικοδόμησαν ένα έθνος στο ισχυρό θεμέλιο των χριστιανικών ιδεών και πρακτικών; Ή ήταν η δημοκρατία τους άθρησκη ή κοσμικής φύσης, που ενσωματώθηκε μέσα σε μια κυριαρχούσα δεϊστική κοσμοθεωρία; 

Γι’ αυτούς που βρίσκουν την χριστιανική καταγωγή της χώρας μας αστήρικτη και αβάσιμη, το ισχυρότερο επιχείρημα που επικαλούνται και παραθέτουν είναι το ενδέκατο άρθρο της συμφωνίας της Τρίπολης, στο οποίο βρίσκουμε τα λόγια: " Η Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής δεν βασίζεται με καμία έννοια στη Χριστιανική Πίστη ".

Αλλά αυτά τα λόγια αποδεικνύουν αυτό που τόσο απλά φαίνεται να κηρύττουν; Ένα απ’ τα σφάλματα των βάρβαρων κρατών ( barbary states, βλ. σχετικά στη σημείωση μετά το άρθρο) ήταν πως θεωρούσαν την Αμερική ένα Χριστιανικό έθνος στη σειρά των Ευρωπαίων προκατόχων της. Ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνονταν τον Χριστιανισμό ήταν μέσα απ’ το πρίσμα των σταυροφοριών, και έτσι εκλάμβαναν κάθε Χριστιανικό έθνος σαν μια στρατιωτική απειλή για την ύπαρξή τους. Σ’ αυτή τη συνάφεια, απλά, δεν υπήρχε περίπτωση η Αμερική να συστοιχηθεί με τις Ευρωπαϊκές χριστιανικές χώρες.

Τόσο κυρίαρχη ήταν αυτή η πολεμική θεώρηση του Χριστιανισμού ώστε, στις 8 Απριλίου του 1805 ( ημερολογική εγγραφή ), ακόμη και ο στρατηγός William Eaton είπε για τους Μουσουλμάνους φανατικούς: " Το βρίσκουμε σχεδόν αδύνατο να εμπνεύσουμε σ’ αυτούς τους μισαλλόδοξους εμπιστοσύνη σε μας ή να τους πείσουμε ότι, ενώ είμαστε Χριστιανοί, μπορούμε να είμαστε κάτι άλλο από εχθροί. Έχουμε αναλάβει ένα δύσκολο εγχείρημα ".

Το ενδέκατο άρθρο της συνθήκης της Τρίπολης δεν είναι μια ιστορική διακήρυξη μη χριστιανικής καταγωγής του έθνους ή άρνηση των θρησκευτικών θεμελίων της Αμερικής, αλλά μια διπλωματική διαπραγμάτευση που είχε ως στόχο να απελευθερώσει Αμερικανούς ναύτες και πλοία και να αποτρέψει περαιτέρω διεθνείς επιθέσεις και πολεμικές επιχειρήσεις κατά της εξαιρετικά νέας και βασανισμένης από πόλεμο Ομοσπονδίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Για ποιό λόγο οι ανταγωνιστές μπλέκουν ( στη συζήτηση ) διπλωματικές διαπραγματεύσεις που διεξάγονταν εν καιρώ πολέμου, και, ωστόσο, αποφεύγουν τα κατηγορηματικά λόγια των Ιδρυτών που έγιναν εν καιρώ ειρήνης; 

Ο John Jay, ο πρώτος Ανώτατος Δικαστής των Ηνωμένων Πολιτειών, διορισμένος απ’ τον George Washington, έγραψε στον Jedidiah Morse στις 28 Φεβρουαρίου του 1797 ( τον ίδιο χρόνο που επικυρώθηκε η συνθήκη της Τρίπολης ): " Η Θεία Πρόνοια έδωσε στο λαό μας την επιλογή των ηγετών τους. Και είναι το καθήκον αλλά και το προνόμιο και το συμφέρον ενός Χριστιανικού Έθνους να εκλέξει και να προτιμήσει Χριστιανούς για να είναι ηγέτες του ".

Ο John Adams, δεύτερος πρόεδρος της Αμερικής και ο ίδιος που υπέγραψε και έστειλε τη Συνθήκη της Τρίπολης στη Γερουσία, μόλις ένα χρόνο μετά πρόφερε αυτούς τους λόγους σε μια στρατιωτική προσφώνηση: " Το σύνταγμά μας έγινε μόνο για έναν ηθικό και θρησκευόμενο λαό. Είναι τελείως ανεπαρκές για την κυβέρνηση κάποιου διαφορετικού λαού ".

Και σε ποιά θρησκεία αναφερόταν ο Adams; Μας έδωσε την απάντηση, όταν έγραψε στον Τόμας Τζέφερσον στις 28 Ιουνίου του 1813. " Οι κύριες αρχές με τις οποίες οι Πατέρες κέρδισαν την ανεξαρτησία ήταν οι μοναδικές αρχές πάνω στις οποίες αυτή η όμορφη συνάθροιση των ευγενών κυρίων θα μπορούσε  να ενωθεί. Και ποιές ήταν αυτές οι κύριες αρχές; Απαντώ, οι κύριες αρχές του Χριστιανισμού, στις οποίες όλες αυτές οι ομάδες έχουν ενωθεί ".

Ο John Quincy Adams, έκτος Αμερικανός πρόεδρος, είπε στον πανηγυρικό της ημέρας της Ανεξαρτησίας το 1837: " Δεν ισχύει ότι η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας οργάνωσε για πρώτη φορά τον κοινωνικό ιστό πάνω στα θεμέλια του έργου του Σωτήρος πάνω στη γη; Δεν είναι αυτή που έθεσε τον ακρογωνιαίο λίθο της ανθρώπινης διακυβέρνησης πάνω στους κύριους κανόνες του Χριστιανισμού; ".

Ο Andrew Jackson, ο έβδομος Πρόεδρός μας, έδειξε μια Βίβλο, καθώς ξάπλωνε πεθαίνοντας το 1845, και είπε: " Αυτό το βιβλίο, κύριε, είναι ο βράχος πάνω στον οποίο η Δημοκρατία μας στέκεται ".

Πόσο πιο ξεκάθαρο μπορεί να γίνει; Δεν υπάρχουν αντιφάσεις μεταξύ των λόγων των ηγετών που προαναφέρθηκαν και των λόγων που γράφτηκαν απ’ τον Joel Barlow, τον συγγραφέα και διπλωμάτη της Συνθήκης της Τρίπολης, όταν κάποιος κατανοήσει την ιστορική, διπλωματική και θρησκευτική συνάφεια της όλης υπόθεσης.

Η Αμερική ιδρύθηκε σαν ένα χριστιανικό έθνος. Τώρα, το αν παρέμεινε τέτοιο, είναι θέμα συζήτησης για μια άλλη μέρα! ».

Chuck Norris

( Μετάφραση CitizenBasil )

( Σημείωση: Η συνθήκη της Τρίπολης ήταν μια διπλωματική συνθήκη ρουτίνας, που υπογράφηκε το 1796-1797 μεταξύ της Αμερικής και των εθνών της Μπαρμπαριάς ( Τρίπολη, Αλγέρι, Μαρόκο και Τύνιδα ). Τα έθνη αυτά ασκούσαν επίσημα πειρατεία. Τα θύματά τους προωθούνταν στο ευρύτερο δίκτυο εμπορίου δούλων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι μουσουλμάνοι πειρατές διακήρυτταν πως οι Χριστιανοί για να τύχουν καλής συμπεριφοράς έπρεπε ή να πολεμήσουν καλά ή να πληρώσουν καλά. Είχαν συλλάβει αμερικάνικα πλοία και πολίτες και η Αμερικανική Κυβέρνηση αποφάσισε να έλθει σε συμφωνία με τα πειρατικά έθνη, ώστε να απελευθερώσουν τους αιχμαλώτους και να αφήνουν ανενόχλητα τα Αμερικάνικα πλοία. Η Συνθήκη ταξίδευε μαζί με τον αρμόδιο διπλωμάτη για μήνες και υπογραφόταν απ’ τα διάφορα μέρη. Πολλά απ’ τα ανταλλάγματα που είχαν ζητήσει τα πειρατικά έθνη είχαν ήδη δοθεί. Η Γερουσία στην ουσία δεν συζήτησε τη συμφωνία. Επίσης, το επίμαχο άρθρο δεν υπάρχει στο αραβικό κείμενο. Αντ’ αυτού υπάρχει το κείμενο μιας επιστολής. Η όλη υπόθεση έγινε βεβιασμένα, με τη λογική « άντε να υπογράψουμε, να τελειώσουμε » και με επίγνωση του, ουσιαστικά, αδύνατου της διαπραγμάτευσης επί μέρους όρων, αφού κάτι τέτοιο θα απαιτούσε αρκετά ταξίδια που τότε παρουσίαζαν τεράστιες δυσκολίες. Εννοείται πως η συνθήκη παραβιάστηκε λίγο αργότερα, το 1801, απ’ τα πειρατικά έθνη που με απληστία ζήτησαν περισσότερα ανταλλάγματα. Η Αμερική ενεπλάκη σε πόλεμο μαζί τους.

Τα Chuck Norris Facts

Το πρώτο κείμενο με Chuck Norris Facts έγραψε κάποιος φοιτητής που τα έστειλε σε ένα φίλο του με email. Αυτός το έστειλε σε φίλους του, οι οποίοι προσέθεσαν δικά τους αστεία. Απ’ τους φοιτητές, τα Chuck Norris chain mails μεταφέρθηκαν στους μαθητές. Και, ξαφνικά, γνώρισαν τεράστια διάδοσή, ώστε όλοι να στέλνουν σε όλους τα αστεία Chuck Norris που, πλέον, έγιναν παγκόσμια υπόθεση. 

Ο Chuck Norris δεν ενοχλήθηκε. Μάλιστα, φαίνεται να το διασκεδάζει. Έχει εμφανιστεί σε πολλά shows, όπου ο ίδιος διαβάζει ή σχολιάζει Chuck Norris Facts. Mάλιστα θεωρεί πως όλη αυτή η ιστορία με τα Chuck Norris Facts λειτούργησε θετικά και τον συνέδεσε ξανά με τη νεολαία, του έδωσε βήμα για να μιλήσει. Έτσι το βλέπει σαν σχέδιο του Θεού.

O Chuck Norris σχολιάζει αστεία στο show του Τony Danza

Τα Chuck Norris Facts προσαρμοσμένα στην ελληνική πραγματικότητα

Θα κλείσουμε το άρθρο για τον Τσακ Νόρις με λίγο ελαφριά διάθεση.

Όπως ήταν αναμενόμενο, Έλληνες δημιουργοί ανεκδότων έβγαλαν Τσακ Νόρις αστεία προσαρμοσμένα στην ελληνική πραγματικότητα.

Ο Τσακ Νόρις γνωρίζει τους γνωστούς άγνωστους με ονοματεπώνυμο και αριθμό ταυτότητας.

Ο Τσακ Νόρις ξέρει ΠΟΥ πάει ο Καραμήτρος.

Ο Τσακ Νόρις ξέρει τι σημαίνει η λέξη "Ζαβαρακατρανέμια".

Το τρένο δεν υπάρχει πια. Το πάτησε ο Τσακ Νόρις.

Στη συνέχεια κυκλοφόρησαν αστεία προσαρμοσμένα στην πρόσφατη οικονομική κρίση που διέρχεται η χώρα μας. Διαβάστε μερικά από αυτά.

Λεφτά υπάρχουν. Ο Τσακ Νόρις ξέρει και πού είναι.

Ο Τσακ Νόρις είναι ο μόνος που μπορεί να πάρει άτοκο δάνειο από το Δ.Ν.Τ.

Ο Τσακ Νόρις είναι ο μόνος που μπορεί να πάρει επιστροφή φόρου από το Δ.Ν.Τ.

Ο Τσακ Νόρις θα κάνει Οικουμενική κυβέρνηση. Μόνος του…

Όταν ο Τσακ Νόρις ρωτάει τι χρωστάω; η Μέρκελ απαντά τίποτα αγόρι μου…

Ο Τσακ Νόρις είναι ο μόνος που μπορεί να αλλάξει τον Ζαν Κλοντ Τρισέ με τον Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε και η « είδηση » πως ο Τσακ Νόρις θα αναλάβει Πρωθυπουργός Υπηρεσιακής Κυβέρνησης, αφού είναι ο μόνος ικανός να βγάλει τη χώρα απ’ το αδιέξοδο. Μάλιστα, κυκλοφόρησε και η παρακάτω φωτογραφία.

Βέβαια, αστείο είναι. Αλλά, έχοντας παρακολουθήσει τις συνεντεύξεις του Τσακ… ειδικά το σημείο που λέει ότι θέλει να πάει στην Ουάσιγκτον και να πλακώσει στο ξύλο όσους πολιτικούς είναι ανέντιμοι… τί να πώ… η εικόνα του Τσακ να λέει στους ανέντιμους πολιτικούς « Απολύεσαι », και να αφήνει αναίσθητους πετώντας κάτω όσους αρνηθούν να μας αδειάσουν τη γωνιά… Χμ… ενδιαφέρον… 

Ο ΙΕΡΕΑΣ ( ΡΩΣΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ )

Πρόκειται για ρωσική ταινία, που το σενάριό της βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (για περισσότερα διαβάστε παρακάτω, στο παρατιθέμενο κείμενο). Η ταινία αυτή θα προβληθεί (ΔΩΡΕΑΝ) στις 3 Απριλίου και ώρα 6:30 στο Σινέ Κεραμεικός (Κεραμεικού 58), μεταγλωττισμένη. Μετά την λήξη της, θα υπάρξει σχολιασμός από δύο ιερείς και σχετική συζήτηση για όσους ενδιαφέρονται.

ΤΡΕΪΛΕΡ

H TAINIA ME ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ

Κριτική της ταινίας απ' το blog Πατερικός

Η ταινία γυρίστηκε το 2010, από τον ρώσο σκηνοθέτη της άλλης μεγάλης ταινίας το "Νησί".

Έχει πάρει βραβεία στη Ρωσία. Στην ορθόδοξη χώρα μας έχει αποσιωπηθεί από τα Μ.Μ.Ε.

Η ταινία "ΠΟΠ" που έκανε πρεμιέρα το Πάσχα, είναι η καθημερινή ιστορία ενός ταπεινού ιερέα του χωριού με τις λύπες και τις στεναχώριες, κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου που υπηρετήσουμε το ορθόδοξο ποίμνιο στα γερμανικά κατεχόμενα εδάφη. Την σκηνοθεσία του έργου έγινε από τον Βλαντιμίρ Khotinenko .

Κάποιες φορές λέμε πως η ειρηνική ζωή μας είναι γεμάτη από μικρούς θανάτους, όταν μας τυχαίνουν απογοητεύσεις, ματαιώσεις και απώλειες, όταν όμως ο πόλεμος φθάνει στην πατρίδα σου, μπαίνει στη γειτονιά σου και περνά την πόρτα του σπιτιού σου, τότε η ζωή γεμίζει από την οσμή του θανάτου που ανατρέπει παρελθόν και μέλλον, διαλύει όνειρα και επιδιώξεις και σκοτώνει αγαπημένα πρόσωπα. Η μοναξιά τελικά, είναι το αντίτιμο της επιβίωσης.

Η ταινία ΠΟΠ, σε σκηνοθεσία του Vladimir Khotinenko, βασίζεται σε αληθινά γεγονότα στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1941 κατά τη Γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση, υπήρξε κάποια χαλάρωση λόγω του πολέμου, της από δεκαετίες επίσημης σοβιετικής αντιθρησκευτικής πολιτικής και παράλληλη ενθάρρυνση από πλευράς των Γερμανών του Ορθόδοξου ρωσικού κλήρου, για επαναλειτουργία των ναών στα σοβιετικά εδάφη που είχαν καταλάβει. Ήταν ένα μέτρο των κατακτητών ναζί, να εμφανισθούν σαν απελευθερωτές του ρωσικού λαού από τον άθεο κομμουνισμό των μπολσεβίκων.

Ο Μητροπολίτης Sergey Voskresensky, συνέστησε τότε μια Ορθόδοξη Ιεραποστολή από ιερείς των Βαλτικών Δημοκρατιών και την απέστειλε στην κατεχόμενη περιοχή Pskov της Ρωσίας. Αργότερα η ιεραποστολή κατηγορήθηκε για συνεργασία με τους Γερμανούς και τους ιερείς που συμμετείχαν, τους κατηύθυναν σε στρατόπεδα εργασίας.

Ένας από τους ιερείς της αποστολής, ο Πατέρας Aleksandr Ionin, έγραψε τα απομνημονεύματα του, μαρτυρία των όσων διαδραματίσθηκαν τότε, στα οποία στηρίχθηκε το βιβλίο και στη συνέχεια το σενάριο της ταινίας αυτής από τον Alexandr Segen.

Ο Aleksandr Ionin (Sergey Makovetsky), ζούσε σε ένα χωριό της Λετονίας πριν από τη ναζιστική εισβολή, μαζί με τη γυναίκα του Matushka Alevtina (Νίνα Usatova). Σε κομμουνιστικό καθεστώς, με τον φόβο του Πολέμου να επεκταθεί από στιγμή σε στιγμή στα μέρη τους, με τη θρησκεία να βρίσκεται σε ανοικτό ή καλυμμένο διωγμό, με τη φτώχεια και την ανασφάλεια να συντονίζουν τη λιτή ζωή του χωριού, ο ιερέας Aleksandr έπρεπε να παλεύει συνειδητά όλη μέρα, για να διατηρήσει ζωντανό το ήθος της ορθόδοξης αγωγής και πίστης του.

Όλα τριγύρω ρευστά, αστάθμητα, αλλά η μικρή εβραία Hava επιμένει και τελικά βαπτίζεται Χριστιανή με το όνομα Εύα (Liza Arzamasova).

Ένα μικρό κορίτσι, παίρνει την τύχη του στα χέρια του και ακολουθώντας στη συνέχεια τον ιερέα και τη Ματούσκα Αλεβτίνα στο Πσκοβ, προσδιορίζει έτσι το μέλλον του. Στην ουσία, όταν δεν διστάζουμε να ακολουθήσουμε τις καλές και αγαθές παρορμήσεις μας, όταν δεν τις αναστέλλουμε με ορθολογισμό και υπολογισμό, ο Θεός ευλογεί την προαίρεση, την απόφαση και την πράξη και παρίσταται βοηθός και οδηγός στο δρόμο μας.

Στο Πσκοβ επικρατεί μια νόθα κατάσταση. Την απόρριψη των σοβιετικών συμβόλων από την εκκλησία, την ανεύρεση στο ποτάμι της παλιάς καμπάνας, την προετοιμασία του Ναού, ακολουθούν μικρά κομμάτια ζωής αποσπασματικής, με στρατιωτική βία και πολιτικές σκοπιμότητες, με δραματικές εξομολογήσεις και εκδικήσεις, με προδοσίες και συγχώρηση, ο πόλεμος ξεπερνά τους εχθρούς, τους δοσίλογους, τους αμετανόητους και τους νεκρούς και γίνεται καθημερινός τρόπος ζωής, αφομοιώνεται κι’ ενσωματώνεται σαν το ψωμί της ανέχειας τους και αλλοιώνει τους χαρακτήρες και τις ψυχές. Ρώσοι και Γερμανοί στρατιώτες, τοπική polizai των ναζί με ρώσους αστυνομικούς, ρώσοι παρτιζάνοι και γερμανικό στρατόπεδο, αιχμάλωτοι και κατακτητές, διαμορφώνουν το πρόσωπο του χάους, της αντίθεσης και της ταραχής, το πρόσωπο του πολέμου.

Εδώ είναι η καταστροφή, μαζί και η ευκαιρία. Ο καθένας τις βλέπει με τα δικά του μάτια. Ν’ ακολουθήσουμε τη ματιά της μικρής Εύας; Εκείνη ακολουθεί τα όνειρα της, μπορεί και βλέπει με την αθωότητα της, μακρύτερα από τον πόλεμο.

Να δούμε με τα μάτια της Ματούσκα Αλεβτίνα; Ο ρεαλισμός και η λογική της για την αντιμετώπιση της κάθε στιγμής, χωρίς αμφισβητήσεις και χωρίς σκεπτικισμό, αλλά με πολλή αγάπη, έφεραν στην επιφάνεια τον πραγματικό εαυτό της. Με επτά υιοθετημένα ορφανά εκτός της Εύας, μετέχει κι΄ αντιμετωπίζει τα προβλήματα με θάρρος, υπομονή, στοργή και αυταπάρνηση που θα φθάσει στην ολοκληρωτική θυσία.

Η ευλογία του Κυρίου, μας παρέχει άφθονες ευκαιρίες. Σε σκληρές περιστάσεις, ακόμα περισσότερες. Τέτοιες ώρες που υπερβαίνουν τις δυνατότητες μας, δεν προλαβαίνεις να υποδυθείς τον καλό, τον αυτάρκη, τον αποφασιστικό. Είσαι αυτός που είσαι. Δεν προλαβαίνεις να επιλέξεις, να μπεις σε δίλημμα. Λες μόνο, όχι με λόγια, με την καρδιά, με λαχτάρα: «Κύριε, βρίσκομαι σε αδιέξοδο. Δεν έχω τη δύναμη για επιλογή, δεν θέλω να κάνω λάθος. Κύριε, η βούληση μου είναι δική Σου. Δώσε τη λύση που θα φέρει και πάλι γαλήνη στην καρδιά μου, που θα με κρατήσει κοντά στην αγάπη Σου, χωρίς τύψεις, ενοχές και αμφιβολίες». Και ακολουθείς την καρδιά σου, στο δρόμο που θα σου υποδείξει ο Θεός.

Τα μάτια του ιερέα δεν είναι διαφορετικά, είναι όμως στραμμένα όλο και περισσότερο στον Γολγοθά. Όλοι επιθυμούμε την αγάπη του Ιησού, όμως ο ιερέας μετέχει καθημερινά στη θυσία της αγάπης αυτής. Της αγάπης που κάνει τον ίδιο να αισθάνεται αυξημένη ευθύνη για όλο το ποίμνιο του. Για τα παιδάκια που ορφάνεψαν, για τον νεαρό που οι Γερμανοί του σκότωσαν την αγαπημένη του Μάσα, για τη συμπάθεια που οφείλει σε κάθε πονεμένο αδελφό, για τη βοήθεια που προσπαθεί μα δεν του επιτρέπουν να προσφέρει στους αιχμαλώτους. Αλλά όταν η ατμόσφαιρα του πόνου και του θανάτου τον κατακλύζει και τον πνίγει με συναισθήματα άρνησης, θα έχει τη δύναμη να ψάλλει εξόδιο ακολουθία για τους προδότες;

Τα νοήματα των γεγονότων όμως θα ζυμωθούν σιγά-σιγά με τον χρόνο, θα αφομοιωθούν σε κάποιο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας Γκούλαγκ.

Η δοκιμασία του ιερέα δεν τέλειωσε. Η δοκιμασία κανενός ανθρώπου δεν τελειώνει ποτέ όσο ζει, όμως ο ιερέας δεν ξεχνά, συνεχίζει να έχει στραμμένο το βλέμμα του στον Ιησού, ακόμα και μέσα στον εξαναγκασμό των Γκούλαγκ και ακόμα περισσότερο όταν η θύελλα έχει κοπάσει.

Τα χρόνια πέρασαν. Η Ματούσκα Αλεβτίνα λείπει πάντα από τη ζωή του. Καμιά αγαπημένη εικόνα από παλιά δεν θα αναβιώσει, να τον συγκινήσει ξανά. Η μοναξιά είναι το τίμημα της επιβίωσης, για αυτούς όμως που περιορίζουν το πνεύμα τους στα στενά όρια του κόσμου τούτου. Για τον ιερέα δεν υπάρχει μοναξιά. Μέσα στην προσευχή, νοιώθει τη ζωντανή παρουσία του Θεού στην καρδιά του, νοιώθει την αγάπη Του και μαζί της, την παρουσία όλων των αγαπημένων του. Και δεν είναι η φαντασία που δημιουργεί μια ψευδαίσθηση, δεν είναι η αυθυποβολή που του δίνει την αίσθηση της κοινωνίας, της συντροφικότητας, είναι η αγάπη που κρατά ανοιχτούς τους δρόμους της καρδιάς. Κι’ εκεί βαθιά στην ψυχή, το εκλεπτυσμένο από τις δοκιμασίες πνεύμα, δέχεται τις απαντήσεις της νοερής επικοινωνίας.

Όποιος έχει την αίσθηση του Θεού, δεν νοιώθει ποτέ απελπισία και μοναξιά. Η εγρήγορση δεν είναι μόνο για τους ιερείς, ούτε μόνο για να μας προστατεύει από τις ύπουλες δαιμονικές ενέδρες, μας δίνει ακόμα την ικανότητα να διακρίνουμε τις ευκαιρίες που μας παρέχει ο Θεός για να βρισκόμαστε κοντά Του και τη δυνατότητα επίσης, να κατανοούμε άμεσα τα μυστικά μηνύματα Του στην καρδιά μας.

Μ. Ψ.

Πηγή

http://paterikoslogos.com/viewtopic.php?f=6&t=1245&sid=0c6cd52444c6b360568975d94ee9163d

Δες και http://istologio.org/?p=3256

ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ

Mια, όχι αμιγώς, χριστιανική ταινία που θίγει το θέμα των σεξουαλικών σκανδάλων στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και βγήκε στις αίθουσες την περίοδο που η σχετική συζήτηση ήταν έντονη. Η ταινία κυκλοφόρησε το 2009 και υπήρξε μια απ' τις καλύτερες της χρονιάς.

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο του John Patrick Shanley που κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ θεατρικού έργου το 2005. Ο Shanley, αρχικά, ήθελε να γράψει ένα έργο για την αμφιβολία. Αποφάσισε, τελικά, πως η ταινία έπρεπε να διαδραματίζεται σε ένα καθολικό σχολείο στο Μπρονξ. Αναρωτιέστε γιατί; Γιατί εκεί σπούδασε και ο ίδιος. Μια μοναχή δασκάλα που είχε όταν έξι ετών, σφράγισε την πορεία του αφού τον έκανε να αγαπήσει την γνώση. Αυτό το καθολικό σχολείο στο Μπρονξ τον βοήθησε να μορφωθεί και να ανέλθει κοινωνικά, και θεώρησε πως θα έπρεπε να ανταποδώσει την προσφορά. Δηλώνει: « Αφιερώνω την " Aμφιβολία " στα πολλά τάγματα των Καθολικών μοναχών ΄που έχουν αφιερώσει τις ζωές τους στο να υπηρετούν τους άλλους σε νοσοκομεία, σχολεία και γηροκομεία. Μολονότι έχουν τόσο πολύ διασυρθεί και χλευαστεί ποιός από εμάς υπήρξε τόσο γενναιόδωρος; ». Βέβαια, δεν χαρίζεται στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η στάση του είναι, αυτή που, λογικά, θα έπρεπε να είναι. Δείχνει τα θετικά σημεία, παρουσιάζει καταστάσεις που, πράγματι, συμβαίνουν, ενώ αφήνει και μια αόριστη υποψία να πλανάται, που αφήνει μια πικρή αίσθηση. O Shanley, λοιπόν, ανέλαβε και την συγγραφή του σεναρίου για την ταινία. Έγιναν κάποιες τροποποιήσεις, ώστε να προστεθούν κάποια εξωτερικά πλάνα, όμως, ο βασικός πυρήνας παρέμεινε ο ίδιος.

Η Υπόθεση

Μπρονξ 1964.

Στην υποβαθμισμένη περιοχή της Νέας Υόρκης το Ρωμαιοκαθολικό σχολείο παρέχει μια αξιοπρεπή εκπαίδευση. Η ηγουμένη αδελφή Αλοΐσους είναι αυστηρή και συντηρητική, όμως, είναι με τον τρόπο της αποτελεσματική και κάνει μια, μάλλον, πολύ καλή δουλειά. Στο σχολείο έρχεται ένας νεαρός Ιερέας, ο π. Φλυν. Προοδευτικός, δίνει μια άλλη αίσθηση και θέλει να αλλάξει πράγματα. Συγκρούονται με την ηγουμένη. Η τελευταία αρχίζει να αμφιβάλλει για την πίστη και την ηθική καθαρότητα του Ιερωμένου που φαίνεται να στηρίζει ιδιαίτερα ένα φτωχό μαύρο παιδί. Η συνέχεια επί της οθόνης...

ΚΡΙΤΙΚΗ

Από άποψη σκηνοθεσίας η ταινία είναι μια χαρά. Με λίγα, βέβαια, εξωτερικά πλάνα, αφού είναι μεταφορά θεατρικού έργου αλλά πολύ, προσεκτικά, γυρισμένα. Τα εσωτερικά πλάνα είναι και αυτά αξιόλογα. Βλέπονται ευχάριστα.

Από άποψη ερμηνειών των ηθοποιών, η Meryl Streep επιβεβαίωσε την φήμη της ως ηθοποιού που μπορεί να παίξει τέλεια τα πάντα, είναι φοβερή στο ρόλο της, o Philip Seymour Hoffman δικαίωσε όσους τον εγκωμίαζαν για την σταθερά ανοδική πορεία του, ενώ η πραγματική έκπληξη ήρθε από τη νεαρή Amy Adams που, όχι μόνο στάθηκε επάξια δίπλα στα ονόματα των καταξιωμένων συναδέλφων της, αλλά, μάλλον, έκλεψε και την παράσταση. Υπήρξε η ιδανική επιλογή για τον ρόλο της Αδελφής Τζέημς ( Ιακώβης ), που βασίζεται στην δασκάλα που τόσο είχε επηρρεάσει την πορεία του συγγραφέα του έργου.

Και ας έρθουμε στο σενάριο. Αυτό μας ενδιαφέρει και περισσότερο. Το σενάριο είναι καταπληκτικό. Σε βάζει μέσα σε πραγματικές καταστάσεις που, αν είσαι μέσα στα εκκλησιαστικά πράγματα, μπορείς να αναγνωρίσεις πως συμβαίνουν και σήμερα. Η σύγκρουση μεταξύ παλαιών και νέων αντιλήψεων, η αένναη υποψία απέναντι στους άγαμους κληρικούς.

Ωστόσο, έχει και κάποια αρνητικά στοιχεία, και πρέπει να ομολογήσουμε πως μερικές αναφορές δεν μας άρεσαν. Π.Χ. το πρώτο κήρυγμα του π. Φλυν είναι ένα λάθος κήρυγμα. Αλλά η ταινία έχει πολύ περισσότερα θετικά στοιχεία. Ο θεατής στο τέλος θα κρατήσει ό,τι θέλει. Πάντως, είναι λίγο δύσκολο το σενάριο, ειδικά, για παιδιά. Μην το ψάχνετε. Θεατρικό έργο βραβευμένο με πούλιτζερ, θέλει σκέψη. Είναι από τις ταινίες που απαιτούν προβληματισμό και όλη την σχετική νοητική διεργασία. Ο συγγραφέας, σκηνοθέτης και δημιουργός της ταινίας δήλωσε: « Η τελευταία πράξη του έργου παίζεται μετά το τέλος του έργου». Δηλαδή, όταν ο θεατής σκέφτεται την ταινία, συζητά με άλλους για το τί σημαίνει κ.τ.λ.. Τί σημαίνει αυτό; Αν, απλά, θες να δεις κάτι για να φας τα ποπ κορν που σου έχουν ξεμείνει, μην την δεις. Είναι περισσότερο μια φιλοσοφημένη ταινία, για ψαγμένους τύπους. Πάντως, κάποιος που έχει μπει στην διαδικασία να βλέπει χριστιανικές ταινίες, δεν θα την αγνοήσει.

Αυτό που είναι σημαντικό είναι πως η ταινία θίγει καίρια θέματα και τα θίγει με τρόπο εξαιρετικά επιτυχημένο. Έτσι, σου δίνει τροφή για σκέψη και εμείς θα καταθέσουμε κάποιες σχετικές αναγωγές και κάποιους προβληματισμούς. Στο τέλος του έργου μένεις με μια αμφιβολία. Αλλά αυτός είναι ο τίτλος του έργου και αυτός είναι ο σκοπός του συγγραφέα. Αν δει κανείς όλη την ταινία διαπιστώνει πως αυτό έχει μια λογική. Εμείς, βέβαια, για να πούμε την αλήθεια, δεν είμαστε αυτής της άποψης. Η ταινία βγάζει έναν σχετικισμό που δεν μας πάει, δεν μας εκφράζει. Εντάξει, αφήνεις τον θεατή να αποφασίσει. Ο καθένας βλέπει την ταινία με το δικό του πρίσμα. Καλά, ρε σκηνοθέτα, εσύ δεν έχεις άποψη; Γιατί δεν την λές; Είναι μια ταινία που σου θέτει ερωτήματα, σε βάζει μπροστά σε διλήμματα και σου λέει: Θεατή βγάλε τα συμπεράσματά σου. Εν πάση περιπτώσει. Τί να κάνουμε; Εμείς θα πούμε την άποψή μας για κάποια απ' τα θέματα που θίγονται στην ταινία σ' αυτή την παρουσίαση.

Αξιολόγηση

Θα σας αφήσουμε με την αμφιβολία. Θα κάνουμε ό,τι έκανε και ο σκηνοθέτης. Αξιολόγησέ την μόνος σου και, αν θες, γράψε την κρίση σου στα σχόλια.

Η ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΕΠ' ΑΥΤΩΝ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΚΡΙΣΗ

Η ταινία αναφέρεται στα σκάνδαλα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, που, πραγματικά, έχει τεράστιο και υπαρκτό πρόβλημα. Αλλά γνωρίζουμε πως καθημερινά σε συζητήσεις γίνονται αναφορές και σε σκάνδαλα που αφορούν την δική μας την Ορθόδοξη Εκκλησία. Ας το σχολιάσουμε, λοιπόν, το θέμα και απ' την δική μας θέση.

Τα σκάνδαλα στην Εκκλησία είναι ένα θέμα. Και ένα θέμα που παίζει στα δελτία ειδήσεων. Και ένα θέμα που χρησιμοποιείται για να πληγεί, γενικότερα, ο Χριστιανισμός.

Κατ' αρχήν θα πρέπει να γνωρίζουμε πως σκάνδαλα συμβαίνουν. Η Εκκλησία είναι θεανθρώπινος οργανισμός. Πάσχει κατά το ανθρώπινον, είναι απαθής κατά το θείον. Απ' την άλλη θα πρέπει να γνωρίζουμε πως η πλειοψηφία αυτών που φέρονται ως σκάνδαλα είναι συκοφαντίες. Γι' αυτό και όταν ρωτήσεις «Έχεις αποδείξεις γι' αυτό που λές; » οι περισσότεροι τιμητές και κατακριτές της Εκκλησίας το βουλώνουν.

Κανείς δεν αμφιβάλλει πως η Εκκλησία πρέπει να ρυθμίζει τα ηθικά σκάνδαλα που συμβαίνουν σ' αυτήν. Αυτό είναι και το παράδειγμα των Αγίων της Εκκλησίας μας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος προχώρησε σε πολλές καθαιρέσεις κληρικών που ήταν ανάξιοι του αξιώματος στο οποίο τους αναβίβασε ο Θεός. Βέβαια, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος πλήρωσε αυτή του την τόλμη. Όλοι αυτοί οι ανάξιοι κληρικοί συνασπίστηκαν, πλήρωσαν συκοφάντες, δωροδώκησαν επισήμους, οργάνωσαν την κατασυκοφάντηση του Αγίου. Και όλοι γνωρίζουν τα αποτελέσματα. Ο Άγιος εξορίστηκε. Ανακηρύχτηκε, όμως, Άγιος.

Η Εκκλησία πρέπει να ρυθμίζει τα σκάνδαλα. Δεν μπορεί να ανέχεται ανήθικες καταστάσεις εντός της. Και δεν πρέπει να τις αφήνει να υπάρχουν. Οι ιεροί κανόνες προβλέπουν καθαίρεση για ηθικά παραπτώματα. Και, δικαίως. Στη σημερινή εποχή που ο Χριστιανισμός πολεμείται με τόση σφοδρότητα τα διάφορα σκάνδαλα μπορεί να χρησιμοποιηθούν για εκβιασμούς. Γι' αυτό και η Εκκλησία πρέπει να προχωρήσει στην κάθαρση, ώστε να είναι απρόσβλητη απ' αυτήν την άποψη. Καλύτερα η κάθαρση στην Εκκλησία να γίνει αθόρυβα απ' την Εκκλησία παρά με θόρυβο απ' τους πολιτικούς και δημοσιογράφους.

Απ' την άλλη, δεν μπορείς να κατακρίνεις, αν δεν είσαι βέβαιος για κάτι. Και αυτό, γιατί κυκλοφορούν και πολλά ψέματα. Πολλοί τίμιοι κληρικοί συκοφαντήθηκαν για κάτι που ποτέ όχι μόνο δεν έπραξαν αλλά ούτε καν σκέφτηκαν να πράξουν. Το κήρυγμα του π. Φλυν για την κατάκριση είναι καταπληκτικό. Και μόνο γι' αυτό το κήρυγμα αξίζει να δει κανείς αυτήν την ταινία. Πραγματικά, η διασπορά μη επιβεβαιωμένων φημών μπορεί να καταστρέψει ζωές και να σπιλώσει προσωπικότητες, ανεπανόρθωτα. « Αυτό είναι το κουτσομπολιό » καταλήγει ο π. μετά το χαρακτηριστικό παράδειγμα που αναφέρει, και έχει απόλυτο δίκιο. Και, βέβαια, δεν μπορούμε να μένουμε απαθείς σε σχετικές συζητήσεις. Αλλά, αν δεν γνωρίζουμε κάτι ως βέβαιο, καλύτερα να σιωπούμε. Πολλοί Άγιοι κατηγορήθηκαν ψευδώς ως ανήθικοι. Ο Άγιος Νεκτάριος, ο Άγιος Αθανάσιος.... και πόσοι άλλοι. Οι αιρετικοί είχαν πληρώσει μια πόρνη να συκοφαντήσει τον Άγιο Αθανάσιο πως είχε αμαρτήσει μαζί της. Αλλά δεν ήταν δασκαλεμένη καλά και όταν της ζητήθηκε να υποδείξει τον Άγιο, αυτή έδειξε κάποιον άλλο. Τελικά, η συκοφαντία αποδείχτηκε. Λες κάτι, και δεν συνειδητοποιείς πως αυτό που λες μπορεί να τον κυνηγά τον άλλο για όλη του την ζωή. Και αν είναι ψέμα; Αυτή η αμφιβολία θα βασανίζει την συνείδησή σου για πάντα. Και μπορεί να αδικήσεις με τον χειρότερο τρόπο έναν συνάνθρωπό σου και να του προξενήσεις ανεπανόρθωτη ζημιά με έναν λόγο που είπες γελώντας σε μια συζήτηση, έτσι για να πεις κάτι που άκουσες. Πόση προσοχή χρειάζεται!

Ο ΓΑΜΟΣ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ

Η ταινία αναφέρεται σε ένα επίκαιρο ζήτημα, τα σεξουαλικά σκάνδαλα στο χώρο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Δεν είναι άγνωστο το θέμα. Συνέχεια, ανακοινώνονται σχετικές ειδήσεις από τα Μ.Μ.Ε.. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία βαρύνεται με πολλά τέτοια σκάνδαλα. Η ύπαρξη αυτών των σκανδάλων οφείλεται κυρίως στην πρακτική της αγαμίας των κληρικών, πρακτική που δεν έχει καμία σχέση με την Χριστιανική Παράδοση. Οι περισσότεροι από τους δώδεκα αποστόλους αναφέρεται πως ήταν παντρεμένοι, ενώ στην Προς Τίτον επιστολή ο Απόστολος Παύλος γράφει πως ο ιερέας πρέπει να είναι μιας γυναικός άνδρας. Στην Εκκλησιαστική ιστορία αναφέρεται πως, ανέκαθεν, οι περισσότεροι κληρικοί που δρούσαν στον κόσμο ήταν έγγαμοι. Από πού λοιπόν πήρε ο Ρωμαιοκαθολικισμός αυτήν την πρακτική; Από εκεί που πήρε και τα υπόλοιπα αιρετικά του δόγματα. Είναι προϊόν πλάνης, αποτέλεσμα δαιμονικής υποβολής. Και, όπως κάθε πρακτική, κρίνεται και από τα αποτελέσματά της. Σωρεία σκανδάλων. Κάθε χρόνο τεράστια ποσά δίδονται από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία για τα παιδιά των ιερέων. Επίσημα. Περιστατικά παιδοφιλίας αποκαλύπτονται. Και μυαλό δεν βάζουν. Αυτό είναι η αίρεση. Άλλωστε, το ότι και η ίδια η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δεν θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό το θέμα, φαίνεται και απ' το ότι οι Ελληνόρρυθμοι ( Ουνίτες ) Κληρικοί τους παντρεύονται. Τώρα γιατί οι Ελληνόρρυθμοι παντρεύονται και οι υπόλοιποι όχι, είναι άλλου Πάπα ευαγγέλιο!

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ακολουθεί και σ' αυτό το θέμα την γνήσια Χριστιανική πρακτική του συνδυασμού και της παράλληλης ύπαρξης του έγγαμου και του άγαμου κλήρου. Έτσι, στον κόσμο υπάρχει ο έγγαμος κλήρος που με μεγαλύτερη ευχέρεια τελεί το ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας αλλά και στα μοναστήρια υπάρχει ο άγαμος κλήρος και η τάξη των μοναχών, όπου καλλιεργείται στο έπακρο η χριστιανική ζωή και βιώνεται η απόλυτη αφοσίωση στον Θεό. Οι μοναχοί είναι φως για τον κόσμο. Και, ταυτόχρονα, είναι οι υπερασπιστές και του Ορθόδοξου δόγματος.

Οι επίσκοποι είναι σύμφωνα με την παράδοση άγαμοι ώστε να είναι αφοσιωμένοι στην φροντίδα του ποιμνίου χωρίς περισπασμούς.

Ο Προτεσταντισμός, αντιδρώντας στην ακρότητα της απόλυτης αγαμίας του κλήρου που υπήρχε στον Ρωμαιοκαθολικισμό, οδηγήθηκε στην αντίθετη ακρότητα, την παντελή κατάργηση της αγαμίας. Αυτό είχε ως συνέπεια την απόλυτη εκκοσμίκευση αλλά και την διαστροφή του ορθού δόγματος. Δεν είναι τυχαίο πως όλες οι αντίχριστες θεολογικές θεωρίες γεννήθηκαν κυρίως στον χώρο της Προτεσταντικής Θεολογίας. Εκεί, η κατάργηση της έννοιας της Ιεράς Παράδοσης αλλά και των μοναχικών ταγμάτων που, ανέκαθεν, προστάτευαν το δόγμα της πίστεως, επέτρεψε όλα αυτά τα φληναφήματα των ποικίλων αντιχριστιανικών θεολογικών απόψεων και θεωριών.

Έτσι, η Ορθόδοξη πρακτική αποτελεί την χρυσή μεσότητα, που υπαγορεύεται απὀ την Αγία Γραφή και την Ιερά Παράδοση. Οι ακρότητες χαρακτηρίζουν τις αιρέσεις.

ΠΡΟΟΔΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ

Η ταινία θίγει και το ζήτημα των διαφόρων απόψεων και ρευμάτων που υπάρχουν στην Εκκλησία. Η αδελφή Αλοΐσους θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μάλλον συντηρητική. Ο π. Φλυν προοδευτικός ( η χρήση αυτών των όρων είναι λίγο προβληματική, αλλά τέλος πάντων ). Τελικά, η ταινία παρουσιάζει τα δύο άκρα. Την υπερβολικά συντηρητική Ηγουμένη που είναι συντηρητική και εκεί που δεν χρειάζεται και τον υπερβολικά προοδευτικό Ιερέα που τείνει στην μετατροπή του Χριστιανισμού σε κοινωνική θεωρία και οργάνωση. Η καημένη αδελφή Τζέιμς βρίσκεται σε σύγχυση! Τελικά, ποιός έχει δίκιο; Στο ζήτημα του διλήμματος μεταξύ θρησκευτικών και κοσμικών χριστουγεννιάτικων τραγουδιών και του Frosty the Snowman είμαστε με την αδελφή Αλοΐσους. Πάντως, Η ΜΕΣΟΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΘΗ ΟΔΟΣ. Και στην δική μας Ορθόδοξη Εκκλησία υπάρχουν ανάλογες τάσεις. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν. Ας δουν την ταινία και είμαστε σίγουροι πως θα κάνουν τους κατάλληλους παραλληλισμούς.

Η ΜΟΝΑΧΙΚΗ ΚΑΙ ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ

Η έκπληξη ήρθε με τα έξτρας. Εκεί έδιναν συνέντευξη οι καθολικές καλόγριες που υπήρξαν η έμπνευση για τον δημιουργό της ταινίας John Patrick Shanley. Ήταν μια πραγματική απογοήτευση. Ναι, μην σας φαίνεται περίεργο! Το τάγμα στο οποίο ανήκουν, ακολούθησε τις φιλελεύθερες τάσεις της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Έτσι, οι μοναχές « πέταξαν » τα ράσα. Δεν αρνήθηκαν τον όρκο τους, δεν εγκατέλειψαν τον μοναχικό βίο. Απλά άφησαν τα ράσα και φόρεσαν διάφορα συνολάκια, χτενίστηκαν μοδάτα χτενίσματα και έβαλαν και ενώτια ( σκουλαρίκια ). Και ενώ είναι καλές ψυχές που θυσιάζονται για τον συνάνθρωπό τους αδικούν τους εαυτούς τους και την αποστολή τους.

Πραγματική γροθιά στο στομάχι. Απ' την εικόνα της αδελφής Τζέιμς, που σου προκαλούσε σεβασμό και δέος, να μεταφέρεσαι σ' αυτήν την κατάντια, γιατί περί κατάντιας πρόκειται. Και αυτό είναι ένα πολύ ωραίο δίδαγμα για εμάς τους Ορθοδόξους. Γιατί πολλά ακούγονται για την τροποποίηση ή την κατάργηση του ράσου στους κληρικούς.

Η άποψή μας πάνω σε αυτό το θέμα είναι η εξής. Το ράσο δεν κάνει τον παπά αλλά βοηθά τον παπά να αισθανθεί και να γίνει παπάς. Είναι γνωστό το σλόγκαν: « Είσαι ό,τι φοράς », και αυτό το σλόγκαν έχει αλήθεια μέσα του. Η ενδυμασία εκφράζει αυτό που είσαι αλλά και σε βοηθά να αισθανθείς αυτό που θες να είσαι. Επί παραδείγματι. Ο στρατιώτης με την στολή του αισθάνεται στρατιώτης. Ο τροχονόμος, ο αστυνομικός το ίδιο. Η καθιέρωση της στολής έχει λογική.

Ο παπάς έχει και αυτός το μαύρο και τιμημένο ράσο. Το μαύρο συμβολίζει την παροδικότητα του παρόντος αιώνος, το πένθος για την πτώση του ανθρώπου αλλά, ταυτόχρονα, είναι και το χρώμα της επισημότητας. Ο Ιερεύς είναι υπηρέτης του Υψίστου. Ήδη απ' τους πρώτους αιώνες οι μοναχοί φορούσαν μαύρο ένδυμα. Και, βέβαια, το ράσο έχει και ιστορική αξία. Το μαύρο ράσο του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, του Αγίου Γρηγορίου του Ε΄ και άλλων Αγίων και ηρώων της πίστεώς μας βάφτηκε κόκκινο απ' το μαρτυρικό τους αίμα. Δεν μπορείς να πετάς αυτό το ράσο. Δεν μπορείς να το βγάζεις χωρίς λόγο. Δεν μπορείς να το κόβεις και να το ράβεις, όπως θες. Το μοναχικό και ιερατικό ένδυμα πήρε αυτήν την μορφή μέσα από διαδικασίες αιώνων και, σοφά, κατέληξε στην σημερινή του μορφή.

Το ράσο κυνηγήθηκε από τους αντίχριστους διώκτες της πίστης μας. Απαγορεύτηκε στην κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση και απαγορεύτηκε - πλην εξαιρέσεων - στην Τουρκία των νεοτούρκων ( τώρα έχουν αρχίσει να χαλαρώνουν τα πράγματα και στην Τουρκία σ΄ αυτό το θέμα ).

Για ποιό λόγο, λοιπόν, να γίνονται εισηγήσεις στο χώρο της Ορθόδοξης Θεολογίας για την κατάργηση του ράσου; ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ. Δεν καταλαβαίνουμε πως όλη αυτή η προσπάθεια εντάσσεται στην μεθόδευση περί αποϊεροποίησης των πάντων;

Άλλωστε, η κατάργηση ή η τροποποίηση του ράσου αφ' ενός μεν θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου προκαλώντας τεράστιο διχασμό στο σώμα της Εκκλησίας και αφ' ετέρου θα αποτελέσει την κακή αρχή μιας πολύ κακής πορείας. Πάρτε παράδειγμα τις Ρωμαιοκαθολικές καλόγριες που ανέφερα. Η μετάβαση απ' το ράσο στη σκιά ματιών, προφανώς, δεν έγινε αυτόματα. Η σταδιακή εκκοσμίκευση της ενδυμασίας περιγράφεται από τις ίδιες τις μοναχές. « Στην αρχή κοντύναμε την κάπα. Μετά κοντύναμε το ράσο. Τέλος, τα βγάλαμε τελείως », λένε στις σχετικές συνεντεύξεις.

ΕΛΕΟΣ! Άλλωστε, το μοντέλο του μοντέρνου ιερέα που φορά σνίκερς και κάνει τζόγκινγκ, μοντέλο που εφαρμόστηκε απ' τους ετερόδοξους στο εξωτερικό, έχει αποτύχει παταγωδώς! Δεν το βλέπουν εδώ οι δικοί μας; Ο Ιερέας εκπροσωπεί - τρόπον τινά - τον ίδιο τον Θεό, το ιερό. Δεν μπορείς να ανακατεύεις το στοιχείο του κοσμικού με το στοιχείο του ιερού. Δεν γίνεται, δεν πρέπει, πώς να το κάνουμε!

Στην ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΛΛΑΔΑ, βέβαια, αυτές οι απόψεις δεν υποστηρίζονται ανοιχτά. Στην Ευρώπη και την Αμερική, όμως, συμβαίνει οι Ορθόδοξοι ιερείς χωρίς πίεση να κυκλοφορούν με μαύρα κουστούμια. Και αυτό το ράσο που οι ετερόδοξοι θαυμάζουν και ζηλεύουν, εμείς το απεμπολούμε μόνοι μας. Η διαφορά Ορθοδοξίας και αίρεσης, η διαφορά ιερού και κοσμικού καταδεικνύεται και απ' το ράσο.

Οι αιρετικοί στο εξωτερικό, όταν βλέπουν κάποιο Ορθόδοξο Ιερέα με το ράσο του εκφράζουν τον σεβασμό και την εκτίμησή τους. Του λένε: ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠ' ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΑΣ! Εμείς την αλλάξαμε και το μετανιώσαμε. Κρατήστε αυτό που έχετε για να μας το δώσετε στην συνέχεια ξανά!

ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ!

Βλέποντας τις αδελφές αυτού του τάγματος ( Sisters of Charity ) με τα χρωματιστά φουλάρια θυμηθήκαμε τον άνδρα με τα μαύρα. Πρόκειται για μια περίπτωση που μας προξένησε εντύπωση και σχετίζεται, κάπως, με το θέμα μας. Πρόκειται για τον Johnny Cash. Ο τύπος δεν ήταν καλόγερος, ο τύπος δεν ήταν παπάς. Και, έκανε πολλά λάθη στη ζωή του. Όμως, αυτός ο τύπος που είχε βαθιά πίστη στον Χριστό, πίστη που την ομολογούσε με παρρησία, επέλεξε να φορά πάντα μαύρα για μια σειρά λόγων που τους εξέθεσε στο τραγούδι του « The Man in Black ». Και εμείς ρωτάμε:Αν ο Johnny σκεφτόταν έτσι, εμείς με την πληρότητα της θεολογικής γνώσης και τον πλούτο της Παράδοσης που έχουμε στην Ορθοδοξία, πώς θα έπρεπε να σκεφτόμαστε;

Ακούστε το τραγούδι

Και διαβάστε το:

Well, you wonder why I always dress in black,
Why you never see bright colors on my back,
And why does my appearance seem to have a somber tone.
Well, there's a reason for the things that I have on.

I wear the black for the poor and the beaten down,
Livin' in the hopeless, hungry side of town,
I wear it for the prisoner who has long paid for his crime,
But is there because he's a victim of the times.

I wear the black for those who never read,
Or listened to the words that Jesus said,
About the road to happiness through love and charity,
Why, you'd think He's talking straight to you and me.

Well, we're doin' mighty fine, I do suppose,
In our streak of lightnin' cars and fancy clothes,
But just so we're reminded of the ones who are held back,
Up front there ought 'a be a Man In Black.

I wear it for the sick and lonely old,
For the reckless ones whose bad trip left them cold,
I wear the black in mournin' for the lives that could have been,
Each week we lose a hundred fine young men.

And, I wear it for the thousands who have died,
Believen' that the Lord was on their side,
I wear it for another hundred thousand who have died,
Believen' that we all were on their side.

Well, there's things that never will be right I know,
And things need changin' everywhere you go,
But 'til we start to make a move to make a few things right,
You'll never see me wear a suit of white.

Ah, I'd love to wear a rainbow every day,
And tell the world that everything's OK,
But I'll try to carry off a little darkness on my back,
'Till things are brighter, I'm the Man In Black.

Ο άνδρας με τα μαύρα

Λοιπόν αναρωτιέσαι γιατί πάντα ντύνομαι στα μαύρα
γιατί πάντα βλέπεις μαύρη κάπα στην πλάτη μου
και γιατί η εμφάνισή μου μοιάζει να έχει ένα μουντό τόνο
Ε λοιπόν, υπάρχει ένας λόγος γι' αυτά που φορώ

Φορώ τα μαύρα για τον φτωχό και αυτόν που έχει χτυπηθεί και πέσει κάτω
ζώντας σε μια χωρίς ελπίδα πεινασμένη μεριά της πόλης
Τα φορώ για τον φυλακισμένο που έχει πληρώσει με το παραπάνω το έγκλημά του
αλλά βρίσκεται στη φυλακή γιατί είναι θύμα των καιρών

Φορώ τα μαύρα γι' αυτούς που ποτέ δεν διάβασαν
ή δεν άκουσαν τα λόγια που είπε ο Ιησούς
για τον δρόμο που οδηγεί στην ευτυχία μέσα απ' την αγάπη και το έλεος
γιατί θα νόμιζες πως τα ( Ο ΙΗΣΟΥΣ ) απευθύνεται απευθείας σε σένα και μένα

Λοιπόν, τα πάμε πολύ καλά, υποθέτω
με το ξεχωριστό προνόμιο των γρήγορων σαν αστραπή αυτοκινήτων και των μοδάτων ρούχων μας αλλά απλά για να μας υπενθυμίζει αυτούς που έμειναν πίσω
θα έπρεπε πολύ μπροστά να υπάρχει ένας τύπος στα μαύρα

Τα φορώ για τον άρρωστο και μονάχο ηλικιωμένο
για αυτούς που δεν πρόσεξαν και το κακό τους ταξίδι, τους άφησε στην παγωνιά
φορώ τα μαύρα θρηνώντας για τις ζωές που θα μπορούσαν να υπάρξουν
Κάθε εβδομάδα χάνουμε εκατό καλούς νέους άνδρες.

Και τα φορώ για τους χιλιάδες που πέθαναν πιστεύοντας πως ο Κύριος ήταν με την δική τους παράταξη στον πόλεμο
τα φορώ και για άλλους εκατό χιλιάδες που έχουν πεθάνει
πιστεύοντας πως όλοι είμαστε στην ίδια μεριά

Καλά, γνωρίζω πως υπάρχουν πράγματα που ποτέ δεν θα φτιάξουν
και υπάρχουν πράγματα που πρέπει να αλλάξουν, όπου και αν πάς,
αλλά μέχρι να ξεκινήσουμε να κάνουμε μια κίνηση για να φτιάξουμε κάποια πράγματα σωστά
δεν πρόκειται να με δεις να φορώ λευκό κουστούμι

Ω, θα ήθελα πολύ να φορώ ένα ουράνιο τόξο ( πολύχρωμα ρούχα )κάθε μέρα,
και να λέω στον κόσμο πως όλα είναι εντάξει
αλλά εγώ θα προσπαθήσω να φορτωθώ λίγη μαυρίλα στην πλάτη μου,
μέχρι τα πράγματα να γίνουν πιο φωτεινά, είμαι ο άνδρας στα μαύρα.